?>
Verbijstering: een toestand van lichamelijke en geestelijke verdoving, die aan verlamming grenst en veroorzaakt wordt door een schok of diepe angst / Opstand: een massale beweging van verzet.
Vandaag is het niet ongewoon om verbijsterd achter te blijven bij wat er in de wereld gebeurt. Zowel in alledaagse gesprekken als in de meest onderbouwde analyses klinkt dezelfde vaststelling: iets maakt ons sprakeloos. De opmars van het veiligheidsdiscours, de normalisering van oorlog en de uitholling van fundamentele rechten dringen zich zo onverbloemd op dat ze dreigen te leiden tot inertie. Alsof de schok ons, door zijn voortdurende herhaling, uiteindelijk ontwapent.
Hoe zijn we hier beland? Hoe komt het dat hele samenlevingen beetje bij beetje vrijheden prijsgeven in naam van hun veiligheid? En wat blijft er over van ons vermogen om te handelen wanneer de verbijstering toeslaat?
Geschiedenis wordt niet geschreven vanuit verslagenheid. Tussen de lijnen van de verlamming ontstaan bewegingen. Overal krijgt verzet vorm, verschuiven grenzen en worden weigeringen kracht bijgezet. Niets ligt vast. Democratie bestaat slechts dankzij degenen die haar in handen nemen, haar ter discussie stellen en buiten de opgelegde kaders treden.
Het Festival des Libertés 2026 kiest positie. Het kiest ervoor recht in de ogen te kijken wat ons verbijstert, om des te beter zichtbaar te maken wat in opstand komt. Om gebaren van breuk, ongehoorzaamheid en het nemen van risico’s in het licht te zetten. Om verhalen te laten circuleren die wakker schudden, analyses die ons weerbaar maken en ervaringen die ons opnieuw vat geven op de werkelijkheid.
Niet om eenvoudige antwoorden te beloven, maar om verlamming te weigeren en opnieuw ruimte te maken voor wat mogelijk is.